Ik ben Simone

Thuis ben ik opgegroeid met 1 hond, die 14 jaar is geworden.
Mijn ouders hadden veel verdriet van dit verlies
en er zou nooit meer een hond in huis komen, ondanks het vele zeuren van mij,
want dit, dit wilde ze niet nogeens meemaken.
Ik moest er maar één kopen als ik een eigen huisje kreeg.
Toen ik 10 jaar oud was, zag ik, voor het eerst van mijn leven,
een Berner Sennen lopen, het was liefde op het eerste gezicht.
Hoewel ik toen nog niet wist wat voor ras het was,
wist ik wel, dat zodra ik een huis voor mezelf zou hebben, er zo'n hond zou komen.
Na het bekijken van hondenras boeken kwam ik achter de naam van het ras "Berner Sennen"
en heb me bij de Berner Sennen Vereniging op de puplijst gezet.
Na 6 maanden had ik nóg geen Berner pup,
maar in de krant zag ik een advertentie staan "Berner pups te koop".
We zijn gaan kijken en na het zien van deze wollige beestjes, was ik meteen verkocht.
Ik wilde een reu, er was er nog maar één en niet volgens de rastekening afgetekend.
Dit boeide mij niet, voor mij was hij dé mooiste Berner.
Helaas is hij maar 18 maanden geworden, een aangeboren nierafwijking werd hem fataal.
Ik heb daarna meerdere Berners gehad, allemaal super hondjes, alleen zijn ze niet oud geworden.
Ondanks of dankzij deze ervaringen heb ik wel veel geleerd.
Ik wilde al een tijdje zelf fokken, maar alleen dan,
als de hond aan alle eisen voldeed (d.w.z. via de vereniging goedgekeurd).
Veel geluk heb ik met de gezondheid van de Berners niet gehad,
waardoor ik een zijsprong heb gemaakt naar een anders ras, de Hovawart (Kelsey).
Het was wel even wennen, maar een aangename uitdaging.
Er bestaat een gezegde: "eens een Berner, altijd een Berner", dit klopt inderdaad.
Mijn hart ging toch het meest uit naar De Berners.
Ik besloot op zoek te gaan naar een Berner, maar wel eentje, die aan veel eisen moest voldoen.
HD vrije en ED vrije ouders en van bepaalde lijnen, waarvan ik wist, dat ze met kanker belast waren mochten er ook niet bij zitten.
Het was geen gemakkelijke opgave, dat kan ik u wel vertellen.
Na intensief speurwerk heb ik de pup Ashanty besteld.
Ik ben instructrice op een hondenschool en degene, die daar de examens afneemt, heeft zelf ook een Berner.
Hij kwam naar mij toe en vroeg of ik nog interesse had in een teefje, nee niet zíjn hondje,
maar via zijn fokker had hij gehoord, dat een teefje van 14 maanden herplaatst moest worden.
Argwanend vroeg ik hem of er iets mis was met haar, maar volgens hem was dit niet het geval
en als ik interesse had kon hij mij het nummer van de fokker wel geven, zo gezegd zo gedaan.
De fokker zei, dat er niets mis was met Hima.
Ze had alleen een haan doodgebeten en had disipline nodig.
Ik zag het wel zitten, na goedkeuring van de fokker, zijn we naar Hima gaan kijken.
Ze had een super eigenwijze uitstraling en daardoor was ik meteen verkocht en hebben Hima direct mee genomen.
Voor het eerst leek het geluk mij toe te lachen.
Voorheen had ik geen honden om mijn droom waar te maken en nu had ik 3 teefjes waar ik mee kon gaan fokken.
Ze waren alle 3 (Hima, Ashanty en Kelsey) goedgekeurd door de vereniging.
Ik hoefde nu niet perse direct met alle 3 een nestje.
Ik vind 1 nestje per jaar meer dan genoeg, want het is voor ons echt een hobby.
Op deze manier zit er per hond ongeveer 2½ jaar tussen voordat ze het volgende nestje heeft.
Ik wil ook alleen maar een nestje fokken, wanneer ik een goede partner heb gevonden, die ook aan strenge regels moeten voldoen.
Gezondheid staat op 1, gevolgd door karakter op 2 en schoonheid komt op 3.
Vooral bij de Berners is het een flinke zoektocht, maar wel een leuke en interessante.
Bij de Hovawarts gaat dit weer iets makkelijker, daar wordt de reu voor je uitgezocht
door mensen, die heel veel verstand van lijnen en erfelijkheid hebben.
Je probeert een zo goed mogelijke combinatie te maken,
maar je kan pas na een jaar of 8 met zekerheid zeggen, ja dít was een super combinatie.
De honden en pups zitten allemaal binnen en groeien binnen met elkaar op.
De pups gaan met 5 weken, goed gesocialiseerd, mee naar buiten in een kar naar school, ook in de klas, en naar de camping.
We laten de nesten inventariseren door de vereniging en na 8 weken mogen de pups mee naar huis.
Bij ons is het niet zo, dat je vandaag komt kijken en ook direct de pup meeneemt.
Ik wil de potentiele koper(s) minimaal 2x ontmoeten voordat de pup met hen mee gaat.
De pups gaan ook alleen maar mee, als ik een goed gevoel heb bij de kopers en dit gevoel wederzijds is.
Ik probeer ook nadat de pups weg zijn contact te hebben en houden met de nieuwe puppy eigenaar(s).
We brengen sowieso nog de stambomen langs en kunnen we gelijk kijken hoe de pups ervoor staan.

... en zo is het begonnen.